zdj93.jpg
IMG_0495.JPG
zdj119.jpg
IMG_0093.JPG
zdj7.jpg
zdj59.jpg
Historia zakładu - Strona 2 PDF Drukuj

Katedra Systematyki Zwierząt i Zoogeografii organizowana przez prof. JANA NOSKIEWICZA od czerwca 1946 roku długo pracowała w szczególnie ciężkich warunkach lokalowych. Z wyjątkiem prof. JANA NOSKIEWICZA, dysponującego osobnym pokojem, wszyscy pozostali pracownicy mieścili się w jednej z sal muzealnych w gmachu przy ulicy Sienkiewicza 21. Poza pracami dydaktycznymi pracownicy Katedry zajęci byli w pierwszym okresie poszukiwaniami na terenie Dolnego Śląska ewakuowanych lub zrabowanych w końcu II wojny światowej muzealnych zbiorów zoologicznych. W 1958 roku Katedra otrzymała nowe pomieszczenia w odbudowanym w latach 1956-1958 południowym skrzydle Instytutu Zoologicznego i można było zacząć prowadzić prace badawcze na szeroką skalę.
Badania w pierwszych latach istnienia Katedry, pochłaniające dużą część naukowych wysiłków jej pracowników, to prace systematyczno-faunistyczne, ze szczególnym uwzględnieniem stawonogów, nawiązujące z reguły do zagadnień zoogeograficznych i ekologicznych. Prof. JAN NOSKIEWICZ opracował przede wszystkim błonkówki i muchówki, podnosząc wraz z innymi pracownikami Katedry bardzo znacznie, bo o ponad sto, liczbę gatunków nienotowanych dotąd na terenie Dolnego Śląska (m. in. 1947, 1948a, b, 1949, 1953, 1955, 1956a, b, 1957, 1958a, b, 1961, 1962, a dalej prace NOSKIEWICZA i CHUDOBY 1952 oraz NOSKIEWICZA i LORENCOWEJ 1963a, b).
Kolejne prace dotyczące błonkówek zawdzięczamy badaniom PUŁAWSKIEGO (1954, 1956, 1958, 1959, 1961, 1962), KOŚCIELSKIEJ (1955, 1959, 1966), STAWARSKIEGO (1961a, b, 1963, 1966), ŻAK-OGAZY (1961). Badaniami ochotkowatych zajął się ROMANISZYN (1954). Pająki studiowali PILAWSKI (1963, 1965, 1966a, b, c, 1967), CZAJKA (1963a, b, 1964, 1966 a, b, 1967), BEDNARZ (1966) oraz BEDNARZ i CZAJKA (1966, 1968). HAJDUK zajmuje się faunistyką, ekologią i biologią skorupiaków, głównie Phyllopoda i Copepoda (1957, 1959, 1963, 1964, 1965a, b, 1966), a także faunistyką larw ważek (HAJDUK i NIEDZIELSKI 1966). Morfologią owadów zajęła się LORENCOWA (1955, 1962, 1966), biologią owadów pasożytniczych KOŚCIELSKA (1965, 1967), prostoskrzydłymi – BEDNARZ (1963) etc.
W ramach współpracy z Komitetem Parazytologicznym PAN opracowano w Katedrze Systematyki i Muzeum Zoologicznym rozmieszczenie Galba truncata MÜLL. na Dolnym Śląsku (STAWARSKI 1959; BEDNARZ 1960a). Wydano cztery klucze do oznaczania owadów Polski (PUŁAWSKI i NOSKIEWICZ 1958; NOSKIEWICZ i PUŁAWSKI 1960, NOSKIEWICZ 1963; PUŁAWSKI 1967).